ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ

ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ

මාවතක් හෝ නොවූ රාගයේ

වන්දනාවේ ගිහින් එන්න ආසයි මටත්

කොයි ඉසව්වේද ඒ මෙත් පුරේ

යෞවනේ නිල් නුවන් සේ රැඳී

රන් මලක් වේද හද සල් වනේ

නෙත් පහන් දල්වලා  සිත් සඳුන් දුම් දවා

රන් සිනා පාමි පූජාසනේ

මේ නවාතැන් ගෙවා ආත්මයේ

යනතුරා මිලින වී මතු දිනේ

සෙනෙහසේ සිහිලමින්  දොවන සේ යදිමි මං

පූජනීයයි උතුම් ආදරේ

ගායනය: අමරසිරි පීරිස් මහතා

අවසන් ලියුමයි ඔබට ලියන්නේ

අවසන් ලියුමයි ඔබට ලියන්නේ

විරහා කඳුළු රැඳි පෑනෙන්

කියවා හැඬුවත් මට නම් කම් නැ

මගෙ හිත අද තද නින්දේ

එයා පැලැන්දූ මංගල මුදුවේ

ආඩම්බරකම මම දුටිමී

ගෙල වට කරගන ළමැදේ ලගිනා

මංගල මාලය මම දුටිමී

අබරණ අන්දන රන්වන් ඉහිලු

සදාතනික ආදරය නොවේ

කියවා හැඬුවත් මට නම් කම් නැහැ

මගෙ හිත අද තද නින්දේ

පෑන තවත් දේ ලියන්න කීවත්

මොනවා ලියන්නද මීට වඩා

මේ ගැන අන් කිසිවෙකු නැහැ දන්නේ

වෙන දීගෙක ගිය ඔබට වඩා

ගායනය: සතිෂ් පෙරේරා මහතා

පුරමී පාරමී

පුරමී පාරමී පතමී හැම භවේ 

ඔබගේ පුතු ලෙසේ 

සසරේ රැඳෙන සේ

චන්ද්‍ර මණ්ඩලේ අනන්ත තාරුකා ඉමේ

මං මුළා නොවී ඉඳින්න මං කියූ පියේ

උදා හිරු වගේ මගේ ලෝකයේ තිමිර නැසූ

පියාණනේ ඔබේ පාද වන්දනා කරම්

කල්ප වෘක්ෂයක් වගේ නොසෙල්වි සෙවණ වූ

සෙත් කවක් සෙ දුක් නිවාල සිත් පහන් කෙරූ

මහා සාගරේ වගේ ආදරේ නිමා නොවූ

පියාණනේ ඔබේ පාද වන්දනා කරම්

ගායනය: රකිත වෙලන්ගොඩ මහතා

උන්මාද සිතුවම්

උන්මාද සිතුවම් මැවී බිඳේ

මීදුම වලා මැද අතීතයේ

බිඳුණු පෙමින් ගිණිගත් හදවත්

තනිවේවි එක්ටැම්ගේ

අනන්ත සයුරේ බියකරු දිවි දියඹේ

පාළු හුදකලා සුළඟ පමණි උරුමේ

හඞා වැටෙන සිත සදා සරණ මට

තනිවේවි එක්ටැම්ගේ

දහසක් මල් මැද එකම මලයි පැතුවේ

එ මල කිමද සරදම් කර සැඟව ගියේ

දැනේ තවම මට මලේ සුවඳ පොද

තනිවේවි එක්ටැම්ගේ

ගායනය: ගුණදාස කපුගේ මහතා

තනිකම හුරු දෙනෙත පුරා

තනිකම හුරු දෙනෙත පුරා 

උනු කඳුලැළි රුරා ගියා 

ඔබ නෑ නෙත් මානේ 

හමුවේවිද ආයේ 

සිතු පැතුමක කඳුලු තියා 

මට නොකියම ඉවත ගියා 

හිමි දුක පිසදමමි කියා 

සමනළියක් තුරුළු උනා

මහදේ ගලනා 

මේ දුක තාම ඔබ දන්නෙ නෑ 

මේ දුක තාම ඔබ දන්නෙ නෑ 

තනිවුනු දුක මගෙම වෙලා

දින එක එක ගෙවිලා ගියා 

ඔබ ආවත් සිනහා වෙලා 

මගෙ හිත සනසන්න කියා

මහදේ ගලනා 

මේ දුක තාම ඔබ දන්නෙ නෑ 

මේ දුක තාම ඔබ දන්නෙ නෑ 

ගායනය:  උදය ශ්‍රී වික්‍රමසිංහ මහතා

විත්ති කූඩුවේ

විත්ති කූඩුවේ දෙපසක උනුන් නෙත බලා 

ලොවට ඇසෙන්නට මන් ගැන වැරදි පවසනා 

හිතා ගන්නවත් බැරි ලෙස කියයි නුඹ මුසා 

තාම නුඹ මගේ සොඳුරයි පනට සම වෙනා 

මතක නැති උනේ නුඹටයි අපේ අතීතේ 

එදා මන් පැලඳු මුදුවත් තාම නුඹ අතේ 

කාටවත්ම නොකිය දුක වහන් කර නෙතේ 

මැරි මැරි උපදින මන් ගැන මන්ද නොසිතුවේ

නොහොඳ නොක්කඩු ඉඳහිට ඇති උනත් අපේ 

බිඳක් වත් සෙනේහෙ වියැකුනෙ නැනෙ මගෙ සිතේ 

කියන්නට නොගුන නුඹ ගැන දිරිය මට නොවේ 

ගෙදර යමු සොඳුර නොකියා වැරදි අපි අපේ

ගායනය: අසංක ප්‍රියමන්ත පීරිස් මහතා

මේ මල් යායේ

මේ මල් යායේ මා හා එක්වීලා

ඈ පෑ සිනා ළංවෙලා

රෑ තරු වාගේ නිවුණා මැළවීලා

මා දෑසේ දී වේදනා

මා දෑතේ වෙලිලා එදා

රෑ සීතේ සඳපානේ පියනැගුවා

ඒ චායා සිහිනේ යාවී

ඈ මාගේ නෙතු දෑලේ දුක සෑදුවා

සෝ ගීතේ සවනේ යාවී

මා ලොකේ තනිවූ සේ මට හැඟුනා

ඈ මා හා පෙරදා මැවූ

ඒ මායා මීදුම් සේ දුර ඇදුනා

මුල් ගායනය: එඩ්වඩ් ජයකොඩි මහතා

නව ගායනය: ජූඩ් රෝගන්ස් මහතා