මනමාලයි ආදරෙත් නුඹ තරම්

පාවෙලා කෝඩු ආකාසෙ නැවතෙමින්

ජීවිතේ හීනයක් මම දෝ කියන්

හෙමි හෙමින් නැවතිලා තව හිතුවොතින්

ඇත්තමයි නුඹ මගේ අහසම තරම්

කවිකාර හීනෙ ලගින්

දඟකාර කම් හිත තියන්

මනමාලයි ආදරෙත් නුඹ තරම්

මනමාලයි ආදරෙත් නුඹ තරම්

නිදි වරන හීනයේ මතකය දිගේ ගිහින්

සෙනෙහසට ගැඹුරක් එක්කරන්  ඔය නමින්

නුඹ දුන්නු ආදරේ අරුත සොයනා සිතින්

තව නුඹට ලංවුනා හුස්ම වැටෙනා දුරින්

නුපුරුදුම ආදරේ එක හිතට යා කරන්

නවතින් හදවතේ හිතුමතේ දුර ගිහින්

ඉකිබින්ද ජීවිතේ තනිකම මැකී ගිහින්

තව ඉඩක් නෑ හිතේ නුඹට දුන්නා තරම්

ගායනය: සමිතා මුදුන්කොටුව මහත්මිය

ආයෙත් හඬන්න

ආයෙත් හඬන්න කඳුලක් උනන්න

ඇයි අපි මේ හමුවන්නේ 

හිමිනැති ඔයාව හිත යට තියාන දුක් විඳලයි හිත හැදුනේ

ඔබ හිනැහෙන්න ඔබේ රජ දහනේ

මං තමත් මගෙ තනි හීනේ

දුප්පත්කමට නෑ හිමි ප්‍රේමේ

එකයි මං ඔබෙන් වෙන් වෙන්නේ

අඬම්බර රුව දැකලා සිත ආයෙත් උමතුවෙලා

සඟවන්නට බෑ කිසිදා පුංචි පෙම්පත් කතා 

අපේම ලොවේදි අපි මුණගැසෙවි සිතමින් පෙම් කරලා

ඔබ දුර ඇදේවි මං ඉකිබිඳිවි

අපි ඈතයි සැමදා

සදාතනික පෙම පතලා තනිකඩ සිත මුලාවෙලා

ඇති නැති දුර දුරක තියා සත්තමයි පෙම්කලා

අපේම ලොවේදි අපි මුනගැසේවි සිතමින් පෙම් කරලා

ඔබ දුර ඇදේවි මං ඉකිබිදිවි

අපි ඈතයි සැමදා

ගායනය: තීක්ෂණ අනුරාධ මහතා

මායම් තරු රෑනේ

මායම් තරු රෑනේ බැල්මෙන් මිදී

පායන් ආ සඳටයි බැදුනේ වෙලී

රෑනෙන් මිදුනා මා නැ අත් බැදී

මා නම් අද ඉන්නේ ප්‍රේමේ ගිලී

සීතාවියක් හින්දා රෑ නෑ නිදී

ඔබ හින්දයි තවමත් මා මග බලමින් ඉන්නේ රැඳී

කවදාවත් රිදවන්නෑ හිමිවේනම් උන්මාදිනී

පාඩම් පොතේ සුවඳ අකුරින් ලියා දුන්

උන්මාද ගීතේද ගැයුවේ ඔයා

ඒ පොත් කොනේ ලියුව හසුනත් ඔයාටයි

මේ පෙම් හැගුම් නැද්ද දැක්කේ ඔයා

හැමදාම නෙතු කීව ඒ පෙම් කතාවේ

හිතවත් කමක් නේද දැනුනේ කියා

කවදා ද ඉටුවන්නෙ මේ ප්‍රාර්ථනාවන්

දුක් ගින්දරේ හීන ඇවිලී ගියා

මල්හීන හිත බැන්ද කිරිකෝඩු කාලේ

එක හිනයක් ගාව මම නැවතිලා

තරු වාගෙ දිලිහෙද්දි පොඩි ඇස් ඔයාගෙ

බෑ දැන් කියාගන්න හිත ගොළුවෙලා

දැනගත්ත‍දා ඈත වෙන්වී ගියෝතින්

හැමදාම විදවන්න මා මෙහි තියා

නොකියාම ඉන්නම් මගේ ප්‍රාර්ථනාවන්

මිතුදම් හොදයි අහිමි වෙනවට වඩා

ගායනය: අමල් පෙරේරා මහතා

මගෙ සුරතෙ දිවුරා

මගෙ සුරතෙ දිවුරා මගෙම හිස සිඹලා

ඔබම මගෙ කීවා ලොවම සුබ පැතුවා

ආදරේ සිතුවමක්දෝ කඳුලකින් අඳිනා 

ජීවිතේ මට නොතේරේ තේරුමක් තියෙනා

සිත් බැන්ඳ නෙත් කැල්ම සඳ කින්නරී 

කොයි යන්නෙ සැඟවී ඔයා 

ඔය දෑස දැක ගන්න උන්නේ බලා

ආදරය පාවි ගියා

සිත් බින්ඳ නෙත් කැල්ම රන හංසනි 

ඇයි යන්නෙ ලතැවුල් මවා

ඔබෙ දෑත රැක ගන්න නැතිදෝ වරම් 

ආදරය වියැකී ගියා

ගායනය: රකිත වෙලන්ගොඩ මහතා

ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ

ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ

මාවතක් හෝ නොවූ රාගයේ

වන්දනාවේ ගිහින් එන්න ආසයි මටත්

කොයි ඉසව්වේද ඒ මෙත් පුරේ

යෞවනේ නිල් නුවන් සේ රැඳී

රන් මලක් වේද හද සල් වනේ

නෙත් පහන් දල්වලා  සිත් සඳුන් දුම් දවා

රන් සිනා පාමි පූජාසනේ

මේ නවාතැන් ගෙවා ආත්මයේ

යනතුරා මිලින වී මතු දිනේ

සෙනෙහසේ සිහිලමින්  දොවන සේ යදිමි මං

පූජනීයයි උතුම් ආදරේ

ගායනය: අමරසිරි පීරිස් මහතා

අවසන් ලියුමයි ඔබට ලියන්නේ

අවසන් ලියුමයි ඔබට ලියන්නේ

විරහා කඳුළු රැඳි පෑනෙන්

කියවා හැඬුවත් මට නම් කම් නැ

මගෙ හිත අද තද නින්දේ

එයා පැලැන්දූ මංගල මුදුවේ

ආඩම්බරකම මම දුටිමී

ගෙල වට කරගන ළමැදේ ලගිනා

මංගල මාලය මම දුටිමී

අබරණ අන්දන රන්වන් ඉහිලු

සදාතනික ආදරය නොවේ

කියවා හැඬුවත් මට නම් කම් නැහැ

මගෙ හිත අද තද නින්දේ

පෑන තවත් දේ ලියන්න කීවත්

මොනවා ලියන්නද මීට වඩා

මේ ගැන අන් කිසිවෙකු නැහැ දන්නේ

වෙන දීගෙක ගිය ඔබට වඩා

ගායනය: සතිෂ් පෙරේරා මහතා

පුරමී පාරමී

පුරමී පාරමී පතමී හැම භවේ 

ඔබගේ පුතු ලෙසේ 

සසරේ රැඳෙන සේ

චන්ද්‍ර මණ්ඩලේ අනන්ත තාරුකා ඉමේ

මං මුළා නොවී ඉඳින්න මං කියූ පියේ

උදා හිරු වගේ මගේ ලෝකයේ තිමිර නැසූ

පියාණනේ ඔබේ පාද වන්දනා කරම්

කල්ප වෘක්ෂයක් වගේ නොසෙල්වි සෙවණ වූ

සෙත් කවක් සෙ දුක් නිවාල සිත් පහන් කෙරූ

මහා සාගරේ වගේ ආදරේ නිමා නොවූ

පියාණනේ ඔබේ පාද වන්දනා කරම්

ගායනය: රකිත වෙලන්ගොඩ මහතා